Քիմիական նյութերի ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա

1. Ինչու՞ չի կարելի այրել կենցաղային աղբը:

Այրման հետևանքով մթնոլորտ են արտանետվում գազեր:

2. Որո՞նք են թթվային անձրևների առաջացման պատճառները, և ի՞նչ հետևանքներ կարող են դրանք ունենալ:

Ավտոմեքենաների, ինքնաթիռների, հրթիռների շարժիչներում բենզինի և այլ նավթանյութերի թերայրման հետևանքո

3.Վայրի կենդանիների, թռչունների ու ձկների, հող ու ջրի պահպանման համար ի՞նչ քայլեր են արվում:

Հարստացվում է բնությունը, տնկվում են ծառեր և այլն….

Պարապմունք 31.

Տրված պայմաններին բավարարող իրավիճակների ելքերի քանակի հաշվում

Խնդիրներ.
1. Գրե՛ք բոլոր երկնիշ թվերը, որոնք գրվում են.
ա) 1, 3, 9 թվանշաններով, առանց նիշերը կրկնելու,

10,31,96


բ) 1, 3, 9 թվանշաններով, եթե նիշերը կարելի է կրկնել,

13, 19, 11, 31, 33, 39, 91, 93, 99


գ) 2, 4, 6 թվանշաններով, առանց նիշերը կրկնելու,

21,44,67


դ) 2, 4, 6 թվանշաններով, եթե նիշերը կարելի է կրկնել։

22,44,66



2. Գրե՛ք բոլոր երկնիշ թվերը, որոնք գրվում են 0, 1, 5 թվանշաններով, եթե.
ա) նիշերը չի կարելի կրկնել,

00,12,56


բ) նիշերը կարելի է կրկնել:


00,11,55


3. Քանի՞ երկնիշ թիվ կարելի է գրել 9, 8, 7 թվանշաններով, եթե.
ա) նիշերը չի կարելի կրկնել,

91,86,78
բ) նիշերը կարելի է կրկնել:

94,84,74



4. Քանի՞ երկնիշ թիվ կարելի է գրել 0, 2, 4, 6 թվանշաններով, եթե.
ա) նիշերը չի կարելի կրկնել,

01,20,47,69


բ) նիշերը կարելի է կրկնել:

00,26,46,66

5. Չորս ընկերուհի կինոյի չորս տոմս գնեց: Քանի՞ տարբեր եղանակներով կարրող են նրանք զբաղեցնել իրենց տեղերը կինոսրահում:

4-ը հատ



Խնդիրներ ֆլեշմոբից:
6.Ժամացույցը մեկ ժամվա ընթացքում կես րոպե առաջ է ընկնում: Այժմ այն ցույց է տալիս 14:57: Ժամը քանի՞սը ցույց կտա ժամացույցը 8 ժամ հետո:

Continue reading Պարապմունք 31.

ԲՈՒՔԸ, ԵՐԳԸ, ԵՐԵԽԱՆ

Երեխան արդեն հասնում էր դպրոցին։ Վազքից արդեն անցել էր քելքի։ Վախենում էր գլուխը վեր առնի՝ դպրոցը տեսնի սպասվածից հեռու։ Նաև թիփին աչքերին էր խփում, և երեխան գնում էր՝ փալաս կեպին աչքերին քաշած։

Դպրոցին, փաստորեն, հասել էր, մնում էր հասնի շեմին։ Չորս պատերի ապահովության հեռանկարից արդեն տաքանում էր։ Կամ լավ թմրել էր։ Այդպես գլուխը կախ գնալու, դեմ էր առնելու դռանը և իրեն հաճելի անակնկալ էր մատուցելու։

Երեխան այնքան էր ինքն իրեն ապավինել, այնքան էր մտել ինքն իր մեջ, որ մրմռացող ոտքերը այլևս իրենը չէին։ Նա արդեն ոտքերին օգնել չէր կարող, և ճիշտը դրանց գոյությունը ուրանալն էր։ Եթե ոտքերը իրենը չեն, ուրեմն ցավն էլ իրենը չի, խորամանկում էր երեխան։

Ձեռքից եկածը արել էր. գուլպայի ծակ թաթը ձգել, ոտքի տակ էր դրել, ոտքին մեծ, պոռթած կոշիկների ներսը դարման ու քուրջ էր խցկել, ձեռքն ընկածով կապոտել էր, բայց կարծես բան արած չլիներ։ Սառած, անզգալի, պրոտեզի վրա քաշած կոշիկի նման, ուրիշի ոտքին եղածի նման անհաղորդակից կային ու տարօրինակ էլ էր, որ հետը գալիս էին։ Այսինքն, առաջն ընկած գնում էին։

Երեխան հասավ դռանը ու դուռը չբացած՝ ներսում էր… Դուռը դեմ ընկավ, ու երեխան ցրտից ոտքից գլուխ դաղվեց։ Ուրեմն, դեռ ներսում չէր։

— Հարութ քեռի,— կանչեց,— սառա, Հարութ քեռի։

Երեխային թվաց հեռվի՜ց, դանդաղ, միջանցքով գալիս են։ Գալիս—չեն հասնում։ Դռան դեմ անակնկալի եկած երեխան անպաշտպան էր։ Այդքան չզգալու տված ցուրտը, այդքան իրենից վանած, արհամարհած ու չարացած ցուրտը մեկեն, վրիժառու խփել էր երեխային։ Կամքը հաշվարկված էր որոշակի տարածության, որոշակի ժամանակի համար և հիմա իր գործը արել՝ վերացել էր։ Սառնամանիքի դեմ նոր խաղ սկսել չէր լինի, և կամազուրկ մարմինը ցրտի բերանը տված՝ երեխան տղամարդավարի մղկտում էր։ Ու ամեն պահ ներսում հայտնվելու հույս ուներ։

Դռան փեղկը հույսով ետ գնաց ու դխկոցով դեմ առավ նիգին։

— Էսքան շուտ ո՞ւր ես եկել, այ լակոտ։

Հանգը այնպես չէր, թե՝ այ որդի, բա դու մեղք չե՞ս, բա դու քուն ու դադար չունե՞ս… Ձայնը քնահարամ եղած հարբածի չարություն ուներ, բայց երեխան չարությունը բիձու փնթփնթոց հասկացավ։
Լավ մարդուն նեղություն տալու համար երեխան մեղավորություն զգաց և արդեն որպես ներս մտած՝ բացատրեց, արդարացավ.

— Հարութ քեռի,— ասաց,— վազելով եմ եկել՝ շուտ հասա։

— Իմ գործը չի, Ավագը կարգադրել է չթողնեմ։

Երեխան կարծեց լավ չարդարացավ։

— Ավագը չի իմանա, Հարութ քեռի, կմտնեմ նստարանի տակ։

— Գնա ձեր թախտի տակ մտի,— ասաց։

Երեխան կարծեց՝ հոգու հետ խաղ են անում։ Կարծեց՝ հետագա վայելքն են ձգելով քաղցրացնում։

— Ավագը իմ մոր քեռու տղեն է, Հարութ քեռի, բաց արա։

— Գնա, գնա,— ասաց,— մի անգամ էլ ետ վազի, արի, ժամը կգա։

Երեխան առաջին պահ չհավատաց, բայց հեռացող ոտնաձայնը իրոք հեռանում էր։ Երեխայի խելքը մտավ, որ, ուրեմն, ճիշտը տուն գնալ—դառնալն է։ Եթե դուռը չեն բացում, ուրեմն ճիշտը դա է, ու իր լավն են ուզում։ Բայց բուքը, մութը, բքից սսկված, տեղները չմատնող շները… Երեխան դպրոցի մատույցներում ձեռքի փայտը վախի հետ շպրտել էր՝ ո՞նց գտներ։ Հետո, ախր, ո՞նց կարող էր տուն գնալ—դառնալը ավելի հարմար լինել։ Իսկ եթե հարմար չէ, դուռն ինչո՞ւ չբացեցին… Երեխայի միտքն էլ էր սառչում։ Իսկ ոտքերը ինքնաբերաբար դոփդոփում էին։ Երեխան արդեն պարում էր։ Բայց ուսը գցած շորի պայուսակը լնգլնգում էր, և գրպանիկի թանաքամանը կարող էր շուռ գալ։ Երեխան ձախ ձեռքը հանեց թևատակից, շորի վրայից բռնեց թանաքամանը, բութ, սառչող մատով խցեց բերանը։ Հիմա կարող էր ապահով թռչկոտել։

Ձախ ձեռքն էլ ոտքերի հետ սառչում էր։ Ականջներին երեխան կամքի գերագույն լարումով ձեռք չէր տալիս. տրորեր՝ մղկտոցը սաստկանալու էր։ Միտքը ցրտից, ցավից շեղել էր պետք։ Մի բան անել պետք էր։ Հիշեց, որ գրպանում հացի կտոր կա, աջ ձեռքն էլ թևատակից հանեց, կոխեց գրպանը՝ լիքը ձյուն էր, ձյան տակ հացը քարացել էր։ Եվ երեխան սկսեց երգել.

Այսքան ուրախ կյանքը մեր ընկեր էսինչն է տվել,

Այսքան ուրախ կյանքը մեր ընկեր էսինչն է տվել…

— Սովից ցնդել ե՞ս, այ լակոտ։

Երեխան քարացավ։ Ամոթից մի երկվայրկյան նույնիսկ տաքացավ։ Իր երգելը երգեցողության դասատուն անգամ լսած չկար, իսկ սա Ավագն էր։ Երեխան կուչ եկավ ու սպասում էր, որ վզակոթին տան։ Միաժամանակ սպասում էր դուռը բացվելուն։ Լարումից երեխան մի քիչ էլ տաքացավ։

Continue reading “ԲՈՒՔԸ, ԵՐԳԸ, ԵՐԵԽԱՆ”

Классный час

31-4 ноября

Классная работа.
Разбор текста
Дательный падеж

Д/з. Текст: Классное собрание (пересказ текста)
упр. 5, 6, 7

1. Прочитайте текст

                                                                      Классное собрание 

Нина Степановна волновалась: как пройдёт в её шестом классе классное собрание? Ребята, – сказала Нина Степановна. – Сегодня у нас классный час на тему „Кем я хочу стать”. К нам в гости пришёл папа нашего Саши Гвоздева. Виктор Андреевич работает лётчиком гражданской авиации, он водит огромные современные самолёты. Ребята внимательно слушали. Виктор Андреевич стал рассказывать им о профессии лётчика.
Когда он закончил, Нина Степановна сказала: – А теперь, ребята, скажите, кто кем хочет стать. Ты, Саша, как и твой отец, будешь лётчиком? 
За Сашу ответил Виктор Андреевич:
 – Да, конечно, он будет лётчиком.
 – Я тоже буду лётчиком! – выкрикнул Вова. 
– А я стюардессой буду! – заявила Люда.
 – Я буду актрисой! – объявила клас сная красавица Вика. 
– А я буду врачом! – сказала с вызовом Женя и продолжила. 
– Когда человеку плохо, он не в кино, а в больницу бежит. 
– А когда человеку хорошо, он не в больницу, а в кино идёт! – сказала Вика и показала Жене язык. 
– А я хочу стать садовником! – тихо сказал Коля. 

– Коля, – строго сказала учительница. Я тебя серьёзно спрашиваю, а ты шутить вздумал.
 – Я не шучу, – так же тихо ответил Коля. 
– Мне эта работа нравится. Мне нравится, когда сад цветёт, я люблю ухаживать за деревьями и цветами. Я всегда дедушке помогал. А недавно дедушка умер, а сад остался. В классе наступила тишина. 
– Садовник – тоже нужная профессия, – сказал Виктор Андреевич. 
– Кем бы человек ни стал – главное, чтоб от него польза была. 
Тут Саша Гвоздев, не глядя на отца, сказал: – А я буду геологом. 
– Ты же говорил – лётчиком? – удивилась Нина Степановна. 
– Я не говорил, – возразил Саша, – это отец сказал, что я буду лётчиком. А я хочу быть геологом. Саша встретился со взглядом отца. И выдержал этот взгляд. Вот какой получился в шестом „а” 
классный час. 




2. Ответьте на вопросы
-О чём рассказал ученикам Виктор Андреевич?
Он рассказал как стал лётчиком.



-Какие будущие профессии выбрали ребята? 
Саша хотел стать геологом, Коля-садовником, Женя-врачом , Вика-актрисой ,Вова-лёчиком, Люда-стюардессой.

- А какие выберете вы?. 
-Запишите свой выбор
Я хочу быть праграмистом и танцором.



3. Прочитайте предложения. Попробуйте продолжить последнее предложение. 
Если бы я был садоводом, я вырастил бы новые сорта яблонь и груш. 
Если бы я был фармацевтом , я изобрёл бы такое лекарство, которое излечивало бы все болезни. 
Если бы я был сапожником, то сшил бы для дедушки мягкие, удобные туфли, и он бы ходил в них не уставая. 
Если бы я был…
Я бы танцывал во многих сценах мира. Если бы я была танцором, то я бы науичла детей танцывать грамотно. 

4.Соедините части пословиц. Объясните значение, используя интернет, найдите похожие пословицы в армянском языке.

1. Труд кормит а) что можно сделать сегодня
2. Кончил дело б) лень портит
3. Любишь кататься в) гуляй смело
4. Не откладывай на завтра то г) люби и саночки возит

5. Грамматический материал
Continue reading “Классный час”