Խորեն Սարգսյանի բլոգ

Թեմա՝ Զուգահեռագծի մակերեսը։

 Սահմանենք, թե որն է զուգահեռագծի բարձրությունը:

Զուգահեռագծի բարձրությունը դա ուղղահայացն է, որը տարված է զուգահեռագծի կողմի ցանկացած կետից դեպի հանդիպակաց կողմը պարունակող ուղիղը:

Սովորաբար ուղղահայացը տանում են զուգահեռագծի գագաթից: Քանի որ զուգահեռագիծն ունի տարբեր երկարությամբ կողմերի երկու զույգ, ապա այն ունի տարբեր երկարությամբ երկու բարձրություն: 

BE բարձրությունը, որը տարված է երկու մեծ կողմերի միջև ավելի կարճ է, քան BF-ը, որը տարված է կարճ կողմերի միջև:  

Զուգահեռագծի մակերեսը հավասար է նրա կողմի և նրան տարված բարձրության արտադրյալին:

B և C գագաթներից տանենք բարձրություններ AD կողմին:

ABE և DCF ուղղանկյուն եռանկյունները հավասար են (հավասար ներքնաձիգներ՝ զուգահեռագծի հանդիպակաց կողմերը, և հավասար էջեր՝ հեռավորությունները զուգահեռ ուղիղների միջև):

ABCD զուգահեռագիծը և EBCF ուղղանկյունը հավասարամեծ են՝ ունեն հավասար մակերեսներ, քանի որ բաղկացած են հավասար պատկերներից:

S_ABCD=S_ABE+S_EBCD S_EBCF=S_EBCD+S_DCF

Հետևաբար, զուգահեռագծի մակերեսը կարելի է հաշվել` հաշվելով ուղղանկյան մակերեսը՝

S_EBCF=BE⋅BC S_ABCD=BE⋅BC=BC⋅AD

Եթե a-ով նշանակել կողմը, իսկ h-ով բարձրությունը, ապա՝ S_{զուգահեռագիծ}=a⋅ h

Հարցեր և առաջադրանքներ։

1․Սահմանել զուգահեռագծի բարձրությունը։ 2․ Գրել զուգահեռագծի մակերեսի հաշվման բանաձևը։

3․ Դիցուք՝ զուգահեռագծի հիմքը a-ն է, բարձրությունը՝ h-ը, իսկ մակերեսը՝ S-ը: Գտնել՝
ա) S-ը, եթե a=14 սմ, h=15 սմ; բ) a-ն, եթե S=45 սմ², h=7,5 սմ; գ) h-ը, եթե S=153 սմ², a=9 սմ

4․ Զուգահեռագծի կողմերից մեկը 13 է, նրան տարած բարձրությունը՝ 8: Գտնել գուգահեռագծի մակերեսը:

5․Զուգահեռագծի մակերեսը 63 է, կողմերից մեկը՝ 9: Գտնել այդ կողմին տարված բարձրությունը։

6․Զուգահեռագծի կից կողմերը 8 և 14 են, իսկ սուր անկյունը՝ 30°: Գտնել զուգահեռագծի մակերեսը:

7․Զուգահեռագծի կից կողմերը 6 և 10 են: Փոքր կողմին տարած բարձրությունը 9 է: Գտնել մեծ կողմին տարած բարձրությունը։

8․Զուգահեռագծի կողմերից մեկը 9 սմ է, իսկ 16 սմ երկարությամբ անկյունագիծը նրա հետ կազմում է 30°-ի անկյուն: Գտնել զուգահեռագծի մակերեսը:

9․Զուգահեռագծի սուր անկյունը 30^օ է, իսկ բութ անկյան գագաթից տարված բարձրությունները հավասար են 2 սմ և 3 սմ: Գտնել զուգահեռագծի մակերեսը:

Դ

Իշխեց նա այսպես, դյուցազնը մեր
Քառասուն տարի։— Եվ ահա ծեր
Մազերին նրա, գլխին հուրհեր
Իջավ մառախուղ, ցրտին ձմեռ։—
Դարձավ նա զառամ ու ալեհեր,
Եվ կամաց-կամաց դյուցազնին ծեր
Սկսեց պատել, ինչպես գիշեր,
Վիշտ անբուժելի ու մահաբեր։—
Չուներ նա ժառանգ աշխարհում դեռ—
Եվ մտորում էր դյուցազնը ծեր։

Ե

Մտորում էր նա, դյուցազնը ծեր,
Որ մնալու է երկիրն անտեր,—
Բարձրաբերձ լեռներ, հարուստ հանդեր,
Եվ ոսոխի ու չարի հանդեպ
Ռամիկ ժողովուրդ՝ անկար, անգետ։—
Մտածում էր նա, դյուցազնը սուրբ,
Որ անցնելու է իր փառքը զուր,
Որ իր երկնահեց^[1] երկիրն հզոր
Դառնալու է վաղն հազար ու բյուր
Թշնամիների ավար ու կուր։—
Եվ այսպես՝ հասած ծերության դուռ՝
Մտորում էր նա սրտով տխուր,
Եվ իր հետ մեկտեղ, թախիծով հուր,
Ժողովուրդն էր ողջ մտորում լուռ։—

Զ

Կարո՞ղ է սակայն պատահել, որ՝
Որքան էլ լինի ապագան մութ՝
Մնա անժառանգ ու անսերունդ
Երկիր մի ամբողջ ու ժողովուրդ։—
Կարո՞ղ է լինել, որ երկրում լուրթ,
Որքան էլ խավարն իջնի տխուր,
Չբացվի հանկարծ հրաշքով հուր
Գալիքի համար փրկության դուռ։—
Եվ ահա— մի վառ ու պայծառ օր—
Հրաշքով անհաս ու զորավոր—
Առյուծ-Մհերին մեր ալևոր
Ծնվեց մի մանկիկ արևավոր։—

Է

Ծնվեց մի մանկիկ արևավոր
Առյուծ-Մհերին իբրև ժառանգ,
Դավիթ անվանեց ծերը նրան,
Փառք տվեց ապա բախտին իրա,
Որ հուշն իր էլ հա´ր երկրի վրա
Պիտի առկայծի ու հուրհուրա։—
Եվ նայելով իր մանուկ Դավթին՝
Նա պայծառացավ սրտով կրկին,
Նա ի՛նքն էր կարծես եկել երկիր
Հրաշքով մի սուրբ ու անհնար,—
Նա ի՛նքն էր կարծես եկել աշխարք
Ու հուր-հավիտյան պիտի մնար…

Այս պոեմը, որը ներկայացնում է անցած ժամանակի և մռայլ ապագայի մասին մի հզոր մտորում, պատմում է մի դյուցազնի կյանքի վերջին շրջանում և նրա հետ կապված ժողովուրդի ճակատագրի մասին: Պոեմը ունի խորը խորհրդանշական իմաստներ՝ մի կողմում ուժեղ հերոսը, մյուս կողմում՝ երկիրը և ժողովուրդը:

Հեղինակը նկարագրում է դյուցազնի ծերացումը և նրա կյանքի հառաչանքը: «Ծերություն» և «մահ» բառերը ծառայում են որպես խորհրդանիշ, որը հիշեցնում է կյանքի անցողիկությունն ու մահվան անխուսափելիությունը: Դյուցազնը կորցնում է իր ուժը և դեմքով ապրած տարիների հետ բախվում է կյանքի անպատեհության հետ: Մարդու ներգործությունը տիեզերքի վրա նվազում է տարիքին զուգահեռ: Այս հատվածը մեջբերում է բնության անխուսափելի փոփոխությունները և մարդկային միտքը:

Դյուցազնը մտորում է իր ժառանգի բացակայության մասին, և դա նշանակում է, որ աշխարհը կարող է մնալ անտեր: Նա տեսնում է աշխարհը որպես մութ և վշտալի, որտեղ առկա է մի վախկոտ ժողովուրդ՝ անկար ու անգետ: Այսպիսի մտքեր դյուցազնի հոգում առաջացնում են տխրություն, որն էլ փոխանցվում է ամբողջ ժողովրդին: Ժողովուրդը դեռ չի գտել իր առաջնորդը, ուստի զարմացած մտածում է, թե ինչ կարող է լինել ապագան:

Եվ ահա, նույնիսկ այս խավարից հետո, դյուցազնի սրտում լույս է բացվում: Պոեմը ներկայացնում է մի նոր հրաշքի մասին՝ Դավիթը, որը հայտնվում է որպես նոր ժառանգ: Սա խորհրդանշում է այն, որ որքան էլ խավարն ու վիշտը իշխեն, նոր կյանքը միշտ կարող է ծագել, և դա կլինի մի փրկություն: Երեխան, Դավիթը, իբրև նոր կյանքի խորհրդանիշ, վերածվում է հույսի և փրկության նշան: Նա՝ որպես դյուցազնի ժառանգը, կրում է ուժի և պայծառության խորհրդանշանները, իսկ նրա ծնունդը նշանակում է ազգի վերածնունդ:

Այս պոեմը խորը խորհրդանշական է և պատկերում է կյանքի և մահվան բնական փուլերը, բայց նաև խոսում է ապագայի մասին՝ շեշտելով նոր կյանքի հնարավորությունը: Դյուցազնին ծերությունը չի կարող հաղթահարել, բայց նոր սերունդը կարող է վերածնունդ տալ: Ընդհանուր առմամբ, պոեմը խոսում է մենակության և վշտի մասին, բայց նրա խորքում կա նաև հույսի և առաջընթացի գաղափար:

Դավիթը որպես նոր առաջնորդ պատկերում է վերածնունդը, և պոեմը ամբողջությամբ կրում է այս գաղափարների միջոցով ուժեղ հուզական երանգ:

1․ 2; 3; -5 թվերից ո՞րն է հետևյալ համախմբի լուծում

2 և 3
-5 և 3
2 և 3 

2․Լուծել համախումբը․

ա)

x ∈(-∞; 2) U (3; ∞)

բ)

գ)

դ)

3․ Գտնել համախմբի լուծումները․

ա)

բ)

գ)

դ)

4․ Լուծել համախումբը․

ա)

բ)

​Օ՜, գրքերի աշխարհը – տիեզերք է անեզր:
Արևների նման բազմապիսի,
Ե՛վ աստղերի նման, և՛ շողերի –
Ես սիրում եմ գրքերը, որ աշխարհի մասին
Բարբառում են անձուկ ու մտերիմ:
Տարփանքով, ինչպես պատանին,
Որ սիրում է իր լույս ընկերուհուն փարվել-
Ես սիրում եմ գրքերը թե՛ նոր, թե՛ հին,
Թե՛ արվեստով գրված, թե՛ անարվեստ:
Բայց և կամքով անշեղ, ինչպես ղեկավարը,
Ինչպես ա՛յրն է հասուն ձգտում սիրած գործին,-
Ես սիրում եմ գրքերի աշխարհը,
Իմ խոհերի վսեմ այրուձին:
Նրանք շա՜տ են ու բազմապիսի, տարբեր ու գունագեղ,
Ծնված զանազան դարերում ու երկրներում,
Յուրաքանչյուրը բերում է մի առանձի՛ն պարգև,
Յուրաքանչյու՛րն իր մեջ մի աշխարհ է կրում:-
Մեր կյանքի երկար ճանապարհին
Հանդիպում են նրանք հետզհետե,
Եվ դառնում են ընկեր ու մտերիմ,
Կամ մնում են անցած տարիների ետևը:
Ուղեկից են դառնում մինչև ի մահ
Մի քանիսը միայն` անդավաճան հավետ,-
Եվ այնպիսի՛ գրքեր կան, որ չարքերի նման
Հալածում են մեզ մինչև վե՛րջ:
Գրքեր կան, որ կյանքում մի ակընթա՛րթ միայն
Մեզ ժպտալով` անցնում են ու կորչում,
Բայց նրանցից մնում է մեր սրտերում մի բան,
Որ տարինե՜ր ենք մենք անրջում:
Գրքեր կան, որ խոժոռ են ու խստադեմ,
Ինչպես ուսուցիչը, կամ առաջնորդը,-
Եվ այնպիսի՛ գրքեր ես գիտեմ,
Որ համրերի նման անհաղո՛րդ են:
Աղջիկների նման սեթևեթ
Կան կարկաչուն գրքեր, որ հանդիպում են մեզ,
Հրապուրում, գերում — և մոռացվում հավետ…
Օ՜, գրքերի աշխարհը – տիեզերք է անեզր:
Նրանք շա՜տ են ու բազմապիսի,
Յուրաքանչյուրն իր մեջ մի աշխարհ է ուրույն,
Եվ պատմում են նրանք մեզ աշխարհի մասին
Խոսքերով անկրկնելի ու անագորույն:-
Կան անզգեստ գրքեր, կան պճնազարդ
Ֆոլիանտներ, որոնք սնամեջ են, ինչպես
Ասորական արքա Բալթասարը,
Որ պճնում էր իրեն պչրուհու պե՛ս:
Եվ անարվեստ գրքեր կան, որ բնության նման
Խառնիխուռն են թվում, խառնիճաղանջ,
Բայց գերում են, կապում մինչև ի մահ,
Եթե անխոնջ ոգով ու տքնությամբ ջանաս
Խորասուզվել, բանալ գաղտնիքները նոցա,
Նոցա ներքին դաշնությունն հասկանալ,-
Այդ գրքերը խոհի ամրոցներ են գոցած,
Եվ կբացվեն քո դեմ, եթե լինես անահ:
Գրքեր կան, որ դրսից նման են հոյաշեն
Դղյակների, սակայն ներս ես մտնում դու երբ-
Գաղջ` շնչում է դեմքիդ ամայության փոշին
Եվ սեղմում է կոկորդդ մի մեռյալ ձե՛ռք:
Անտառների նման գրքեր կան թանձր ու մութ,
Կան օվկիանի՜ նման անհուն գրքեր,
Կան զեփյուռի նման, նման քամու՜,
Կան, որ գգվում են մեզ, ինչպես ձեռքեր:-
Ե՛վ սրինգի ձայնով, և՛ շեփորի,
Ե՜վ որոտի ձայնով կան գրքեր,
Եվ կան անձա՜յն գրքեր, որ լռին
Սրսկում են մեր սիրտը եղերական կրքեր…
Օ՜, գրքերի աշխարհը – տիեզերք է անեզր:
Ես սիրում եմ նրանց բազմախորհուրդ
Այս ինքնությունը դաշն, անկրկնելի,
Նրանց միջև եղած տարբերությունն այս խոր,-
Եվ բոլո՛րն են նրանք ինձ սիրելի:
Արեգակի բոլո՛ր երանգների նման,
Տիեզերքի նման բազմալեզու-
Ես սիրում եմ նրանց երփներանգ
Այս հուրերը կիզուն
Եվ բնության բոլո՛ր ձայների,
Եվ մարդկային կյանքի բուրմունքների բոլոր
Այս ճառագու՛մն եմ ես սիրում վերին,
Այս բույրը մշտահոլով:
Եվ այս ամենը` մեծ մի դաշնություն կազմած,
Կազմած ուրույն մի կյանք, մի ինքնամփոփ աշխարհ-
Մեր տների փայտյա դարակներում բազմած`
Ապրում են լու՜ռ կյանքով և կենդանի են հար:
Ես սիրում եմ նրանց լաբիրինթոսն այս լուռ,
Երանգների՜, գույնի՜ շռայլությունն այս մեծ,
Ինձ սիրելի է միշտ բազմազեղումն այս խոր…
Օ՜, գրքերի աշխարհը – տիեզերք է անեզր: 

Հարցեր և առաջադրանքներ։

1․ Կարդա բանաստեղծությունը, անգիր սովորիր քո նախընտրած հատվածը։
2․ Դուրս գրիր անծանոթ բառերը և բառարանով բացատրիր։

անեզր-անսահման, սահման չունեցող

տարփանքով-բուռն սեր

վսեմ-վեհ, բարձր

սեթևեթ-չափից դուրս զարդարված, պճնված

գաղջ-գոլ,  տաքի ու սառի միջին ջերմություն ունեցող

եղերական-ողբերգական

դաշ-գրազ

3․ Ո՞րն է բանաստեղծության հիմնական ասելիքը։

Այս ստեղծագործության մեջ Չարենցը գիրքն անվանում է «լույս», «աստվածային», «ոգեղեն», ու ցույց է տալիս, թե ինչպես գիրքը կարող է մարդուն առաջնորդել դեպի գիտելիք, ազատություն ու ճշմարտություն։ Նա գրքին տալիս է գրեթե սուրբ, փրկարար դեր։

Գիրքը հոգևոր ուժ է, լուսավորություն, որ կարող է փոխել մարդուն և աշխարհը։
Այն պաշտամունքի առարկա է Չարենցի համար՝ մաքուր, սրբազան ու հավերժ։

4․ Ինչպիսի՞ գրքեր կան՝ ըստ բանաստեղծի։

Շատ բանաստեղծներ համարում են գրքերը իմաստության և գիտելիքի դուռ։ Օրինակ՝ Հովհաննես Թումանյանը շատ էր կարևորում գրքի դերը ազգի զարգացման մեջ։

5․ Ի՞նչ է տալիս և տվել գիրքը մարդուն։

Գրքերը դարեր շարունակ եղել են գիտելիքի աղբյուր։ Դրանց միջոցով մարդը սովորել է լեզուներ, պատմություն, գիտություն, արվեստ, մշակույթ և շատ այլ բաներ։

6․ Իսկ ի՞նչ է գիրքը քեզ համար․պատմիր։

Գիրքը իմ համար մտքի ճանապարհորդություն է՝ առանց տեղաշարժվելու։ Կարող եմ լինել միաժամանակ Եգիպտոսում, Մարսի վրա ու մի երազի մեջ։ Մարդու մտքի հետ զրույց է։ Ամեն էջ կարծես հեղինակն է խոսում ինձ հետ՝ պատմում իր ցավը, հույսը կամ պարզապես մի պատմություն։ Իմաստության պահոց է։ Երբ գիրք եմ «կարդում», կարծես մի հին ու իմաստուն մարդ է պատմում, թե ինչպես ապրել, ինչից զգուշանալ, ինչին հավատալ։ Երբեմն՝ մխիթարություն։ Եթե լինեի տխուր, հաստատ փնտրելու էի մի գիրք, որ ինձ հասկանա։

7․ Ո՞րն է վերջին կարդացած գիրքդ։

Իմ վերջին կարդացած գիրքա դա <<Հարրի Փոթթեր և Ֆիլիսոֆայական քարն>> է

8․ Բանաստեղծությունը գրավոր վերլուծիր բլոգումդ։

Կարող ես ծանոթանալ :

ՀԱՐՑԵՐ ԵՎ ԱՌԱՋԱԴՐԱՆՔՆԵՐ 

1.Գնահատե՛ք Չինաստանի աշխարհագրական դիրքը:

Չինաստանը շատ հեռու է եվրոպական քաղաքակրթության օջախից։ Ցամաքով Չինաստանը դժվար անցանելի լեռներով ու անապատներով անջատված է Հնդկաստանից և Կենտրոնական Ասիայի երկրներից։ Չինաստանի ծովային դիրքը ներկայումս շատ նպաստավոր է Պաղաղովկիանոսյան տարածաշրջանի երկրների հետ տնտեսական համագործակցության համար։ Մակերևույթը խիստ բազմազան է։ Երկիրը հարուստ է բազմատեսակ օգտակար հանածոները։

2. Ի՞նչ օգտակար հանածոներով է Չինաստանը հարուստ։

Ածուխ, երկաթի հանքաքար, ոսկի, նեֆրիտ, հողհանքեր ,բոքսիտ ,նավթ և բնական, գազ, անագ, կապար և ցինկ

3. Ի՞նչ բարենպաստ բնական նախադրյալներ կան Չինաստանի գյուղատնտեսության զարգացման համար:

Չինաստանը ունի բազմաթիվ հողամասեր, որոնք թափանցիկ են գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճեցման համար։ Չինաստանի տարբեր շրջաններում, հատկապես գետահովտերում, լավ զարգացած է ջերմային պայմաններն ու ջրային ռեսուրսները, ինչը նպաստում է բերքի աճին։ Չինաստանը նաև մի քանի կլիմայական գոտիներ ունի, որոնք թույլ են տալիս բազմազան գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճեցում։

4. Ինչպիսի՞ փոփոխություն է ունեցել Չինաստանի բնակչության աճը, ի՞նչ պատճառով:

Չինաստանի բնակչության աճի տեմպը բացառիկ մեծ ազդեցություն ունի երկրի վրա, սակայն վերջին տասնամյակներին աճի տեմպերը նվազել են։ 1978-2015 թվականներին Չինաստանում գործեց «մեկ երեխայի քաղաքականություն», որը դանդաղեցրեց բնակչության աճը։ Սակայն վերջին տարիներին, 2016 թվականից սկսած, Չինաստանն սկսել է մեղմացնել այս քաղաքականությունը և թույլ տալ ընտանիքներին ունենալ ավելի քան մեկ երեխա, ինչը կապակցվում է բնակչության ծերացման և աշխատուժի պակասի խնդիրներին։

5. Բնութագրե՛ք Չինաստանի բնակչության տեղաբաշխումը և ուրբանիզացիան:

Թեմա՝ Ուղղանկյան և քառակուսու մակերեսները։

1․Գտնել բազմանկյան մակերեսի հատկությունների վերաբերյալ ճիշտ պնդումը:

• Հավասար բազմանկյունների մակերեսները հավասար են:
• Քառակուսու մակերեսը հավասար է նրա անկյունագծի քառակուսուն:
• Եթե բազմանկյունները հավասար չեն, ապա հավասար չեն նաև նրանց մակերեսները:

2․Քառակուսու կողմը 8 է: Գտնել նրա մակերեսը:
8*8=64

3․Քառակուսու մակերեսը 225 է: Գտնել նրա պարագիծը:
4*15=60

4․Քառակուսու մակերեսը 121 է: Գտնել նրա պարագիծը:
p=4*11=44

5․ Ուղղանկյան կից կողմերը 14 և 5 են: Գտնել ուղղանկյան մակերեսը:
5*14=70

6․Ուղղանկյան կողմերից մեկը 12 սմ է, իսկ մակերեսը՝ 84 սմ²։ Գտնել այդ ուղղանկյան պարագիծը։
84/12=7
2*(12+7)=38

7․Ուղղանկյան կից կողմերը հարաբերում են, ինչպես 4:3, իսկ նրա պարագիծը 28 սմ է։ Գտնել այդ ուղղանկյան մակերեսը։
2(4x+3x)28
7x=56
x=8
4*8=52
3*8=24
32*24=768

8․Հաշվել այն ուղղանկյան մակերեսը, որի երկարությունը 18 սմ է, իսկ լայնությունը 3 անգամ փոքր է երկարությունից:
18/3=6
18*6=108

9․Ունենք երկու ուղղանկյուններ, որոնց մակերեսները հավասար են: Առաջին ուղղանկայն երկարությունը 14սմ է, իսկ լայնությունը 4 սմ: Մյուս ուղղանկյան լայնությունը 7սմ: Գտնել երկրորդ ուղղանկյան պարագիծը:
4*14=56
56/7=8
2*(7+8)=30

10․Որքա՞ն են ուղղանկյան կողմերը, եթե նրա պարագիծը 42 սմ է, իսկ մակերեսը՝ 110 սմ²:
?

11․Երկու հողամասերի ցանկապատերի երկարությունները հավասար են: Առաջին հողամասը ուղղանկյունաձև է՝ 200 մ և 50 մ կողմերով, իսկ երկրորդն ունի քառակուսու ձև: Ո՞ր հողամասի մակերեսն է ավելի մեծ և քանի՞ քառակուսի մետրով է մեծ:
2*(200+50)=500սմ
500/4=125
125*125=15625
200*50=10000
քառակուսունը մեծ է։ ․

Տիգրան Հայրապետյանը (1964-1999) Հայաստանի անկախության առաջին տարիների ամենավառ մտավորականներից էր։ Նա քաղաքագետ, վերլուծաբան, հրապարակախոս էր, որի հայացքները հաճախ համարձակ ու խորաթափանց էին։

Տիգրան Հայրապետյանը ծնվել է 1964 թվականին։ Սովետական Հայաստանում ձևավորված, բայց անկախության պայքարի տարիներին հասունացած Հայրապետյանը դարձավ այն մարդկանցից մեկը, ով խորությամբ հասկանում էր Հայաստանի առջև կանգնած քաղաքական, տնտեսական ու հասարակական մարտահրավերները։

Նա իր հոդվածներում ու վերլուծություններում անդրադառնում էր ոչ միայն Հայաստանի ներքին խնդիրներին, այլև միջազգային հարաբերություններին, տարածաշրջանային քաղաքականությանը։ Նրա վերլուծությունները հստակ ցույց էին տալիս, թե ինչպես է Հայաստանը պետք է ինքնակազմակերպվի՝ նորանկախ պետության կայունությունը պահպանելու համար։

Տիգրան Հայրապետյանը հիմնեց իր անունը կրող գրադարանը, որը դարձավ իր տեսակով եզակի կենտրոն՝ հավաքելով արժեքավոր գրքեր ու վերլուծական նյութեր։ Գրադարանը ոչ միայն տեղեկատվական աղբյուր էր, այլև մտքի ազատության տարածք, որտեղ հավաքվում էին տարբեր հայացքների մարդիկ՝ քննարկելու Հայաստանի ապագան։

Հայրապետյանը հաճախ էր քննադատում այնպիսի երևույթներ, որոնք վտանգ էին ներկայացնում Հայաստանի զարգացման համար։ Նա աջակցում էր ժողովրդավարական սկզբունքներին, ազատ արտահայտվելու իրավունքին և երկրի անկախության ամրապնդմանը։

Հայրապետյանը նաև կարևորում էր քաղաքացիական հասարակության դերը՝ պնդելով, որ միայն ակտիվ հասարակությունն է կարող վերահսկել իշխանություններին ու նպաստել երկրի ճիշտ զարգացմանը։

Տիգրան Հայրապետյանը մահացավ 1999 թվականին՝ ընդամենը 35 տարեկանում։ Նրա մահը մեծ հարված էր այն մտավորական շրջանակներին, որոնք հավատում էին իր վերլուծությունների արժեքին ու գաղափարներին։ Չնայած նրա կարճ կյանքին, նա թողեց խոր հետք Հայաստանի քաղաքական մտքի զարգացման վրա։