Վտակը ժայռից ներքև է թռչում,
Թափ առած ընկնում քարերի գլխին,
Զարկում ավազին, շաչում է, ճչում,
Ճչում անհանգիստ, փրփուրը բերնին։
Ինչպես ծերունին, ձայնով պառաված,
Ձայնակցում է ժիր թոռնիկի երգին,
Այնպես է ծերուկ անտառը կամաց
Արձագանք տալիս ջրի աղմուկին։
Այնինչ բնության զվարթ համերգի
Ունկնդիրն անխոս, հավիտենական,
Ժայռը մտախոհ՝ իր մռայլ մըտքի
Ետևից ընկած՝ լսում է նրան։
Հարցեր և առաջադրանքներ՝
- Դուրս գրիր անծանոթ բառերը, բառարանի օգնությամբ բացատրիր և սովորիր:
- Զարկել-Խփել, հարվածել, հարվածներ հասցնել: Զարկեցե՛ք, դարբիննե՛ր, կռանը սալին։
- Ճչել-Տե՛ս ճչալ։
- Վտակը-
- ժայռից-
- Ինչո՞ւ է բանաստեղծությունը կոչվում «Համերգ»:
- Որովետև բնության ձայները նման են երաժշտության
- Բանաստեղծության մեջ ի՞նչն է ավելի շատ՝ գո՞ւյնը, ձա՞յնը, թե՞ շարժումը:
- Ձայնը-
- Ո՞ր քառատողը քեզ ավելի շատ դուր եկավ, ինչո՞ւ:
- Առաջին-որովետև ինձ դուր է գալիս բնության պատկերը
- Նկարիր այդ քառատողը:
Խորեն Սարգսյանի բլոգ 