Դդմի մասին իմ հորինած հեքիաթը

Լինում է չի լինում մի դդում է լինում։Դդումը շատ էր սիրում իր ընկերների հետ խաղալ ու զբոսնել այգում։

Հետո դդմի հայրիկ եկավ նրան տաներ տատիկի ու պապիկի մոտ ,և դդումը չէր ուզում գնալ տատիկի ու պապիկի մոտ, որովետև այնտեղ հետաքրքիր բաներ չկան։Իր հայրիկը իրա վրա բարկանանում է, և ասում է, որ դդումը ,երբ չլսի իրեն ինքը ձեռքը քաշելով կտանի տատիկի ու պապիկի մոտ։

Դդումը լացեր եղել և ասաց լավ ուզում եմ գնամ տատիկի ու պապիկի մոտ։Դդմի հայրիկը մեքենայով տարավ դդմին տատիկի ու պապիկի մոտ և դդումը իջավ մեքենաից և գնաց տատիկի ու պապիկի դռան զանգակին սեղմել և տատիկը ու պապիկը եկան բացեցին դուռը և ուրախացան տատիկն ու պապիկը ու ասացին․

-,Դդում մենք քեզ շատ էինք կարոտել և մենք քեզ շատ ենք սիրում և դդումը մտավ իրենց տուն